قصدم اصلا نقد فيلم نيست!مي خوام درباره يكي از دغدغه هاي اصلي زوجاي جوون بنويسم.دغدغه ای که در ماههای اولیه زندگی برای خیلیا پیش میاد.

 چرا عشق ما  هرروز کمرنگ تر میشود؟

• یه کم همسرتونو تحویل بگیرین!

زندگي مشترك يعني عقايد مشترك،سرگرمي هاي مشترك،زيبايي هاي مشترك.نمي گم زن و مرد بايد مثل هم بشن يا مثل هم فكر كنند،ولي بايد درباره مسائل انعطاف پذير باشن.انتقاد و اهانت دائم فقط عشق شمارو رو به قبله ميكنه!

• "خوب مطلق" هیچ وقت وجود نداره

خوب بیچاره معصوم که نیست!یه آدمه مثل تو.اونم اشتباه میکنه.این کمال گرایی بی مورد مثل آفتی میمونه که عشقو از ریشه نابود میکنه.

• یادته میرفتی مدرسه؟؟!!

خداییش اگه کسی الفبا یادت نمیداد الان میتونستی راحت نوشته های منو بخونی؟نه خدا وکیلی میتونستی؟خوب عاشقی هم درس و مدرسه لازم داره.باید بدونی چطوری حرف بزنی؟چطوری عصبانی بشی؟چطوری دعوا کنی؟ یاد گرفتن "مهارتهای زندگی" برای تداوم عشق ضرورت داره.

• وقتی جیک جیک مستونت بود...

اون موقع که نشستی پیش در و همسایه و رفیق و نارفیق حرف دلتو گفتی باید فکر اینجاشم میکردی.آخه عزیز من زندگی هرکس یه حریم خصوصی داره.تو و همسرت باید احساس امنیت داشته باشین نه اینکه ۲۴ساعته ۲۰۰جفت چشم و ۴۰۰جفت گوش توی زندگیتون باشه.

به نظر من به راحتی میشه این چیزارو توی زندگی رعایت کرد.اگه همسرت نمیتونه تو که میتونی!تو کار خودتو بکن که بعدا محکوم نشی

انشاالله زندگیتون پر شکر و کم نمک باشه

منبع:سایت همدردی