آذر عزیز ازم خواسته بود درباره نوجوونی بنویسم.اینم اطاعت امر

حتما هزاربار شنیدین که نوجوونی یک دوره مهم و حیاتی در زندگی هر آدمیه.من توی این پست یه سری از ویژگیهای روحی و عاطفی نوجوونی رو براتون مینویسم.

• بی ثباتی عاطفی: طرف ۴۰۰تا دوست و رفیق داره ها،ولی الان حال میکنه تنها باشه!اشکالی داره؟؟؟در بیشتر مواقع تکلیف نوجوون با خودش روشن نیست!مثلا گاهی احساساتیهو گاهی خشن ،یه روز به همه مسایل حساسیت نشون میده،یه روزم کلا میزنه به رگ بی خیالی"استانلی هال" که پدر روانشناسی بلوغ به حساب میاد،به این دوران میگه "دوره طوفان و فشار".
• افراط در احساسات:زودانگیخت و سریع التاثر بودن هم از مهمترین مشخصه های نوجوونیه.واکنش های سریع و پر هیجان به محرک های محیطی ودوستیهای افراطی نوجوونا با اطرافیان این ویژگی رو تایید می کنن.
• احساسات نامطبوع:ناامیدی،احساس اندوه و در خودفرورفتگی از اون علایمیه که حسابی رو اعصاب دور و بریای نوجوون پیاده روی میکنهالبته اینها هیچ کدومش بد نیست.این احساسات به ظاهر نامناسب باعث میشه افراد در دوران نوجوونی بیشتر وقتشونو در تنهایی بگذرونن و به زندگیشون "فکر" کنن.این تفکر و خوداندیشی فرصت خوبی برای هویت یابی در نوجوونیه.
• تخیل گرایی:"مامان،شما ۱۰ سال دیگه میای لندن به منو خونواده م سر بزنی که تنها نباشیم؟" تخیلات نوجوونی راهی برای فرارموقت از مشکلات و نا ارومی های محیطه.این افکار در حد عادی میتونن باعث پیشرفت نیروی فکر بشن ولی اگه از جریان عادی خارج بشه به نوعی بیماری تبدیل میشه.این حالت افراطی که نوعی "دروغ پردازی افسانه ای"به حساب میاد در دخترها بیشتره.(عدم همخوانی بین تخیلات و واقعیت ،یکی از دلایل عواطف نامطبوعه که در بالا توضیح دادم)

خوب!برای این بار کافیه.اگه سوالی بود در خدمتم

منبع:کتاب دنیای نوجوان/دکتر محمدرضا شرفی/انتشارات منادی تربیت