من از اون دسته آدمام که معتقدن دعوای زن و شوهر یه بخش مهم و اساسی زندگیهبه شرط اینکه اصولی و عاقلانه باشه.حالا عاشقانه م نبود مهم نیست!!

من پیشنهاد میدم سعی کنین توی دعوا این چیزارو رعایت کنین:

• دوره برده داری گذشته!

احتمالا شما به جای خطبه عقد خطبه برده داری خوندین؟؟نه؟!

پس دستور نده.به جای اون تصمیم نگیر.براش سخنرانی نکن.تحلیلش نکن.پاتم از کفش روانشناسا دربیار

ثانيه به ثانيه ميگه از نظر روانشناسي تو فلاني،تو بيساري!!

• مظلوم نمایی ممنوع

آخي!آخي!طفل معصوم از روز اول داره تحمل ميكنه،همش ايثار،همش گذشت،همش بزرگواري...

حالا يه بار گفتي چشم!چرا كرده و نكرده تو مياري جلو چشم اين بنده خدا؟ها؟؟!!!!بگو ديگه!

• بابا صمیمیت!

وایساده تو چشمای طرف نگاه میکنه میگه من مطمئنم تو داری اینطوری فکر میکنی!یعنی تو از سلولای مغز همسر مهربونت بهش نزدیکتری؟؟بابا صمیمیت

• نه دیروز نه فردا!

درباره همین الان و همین دفعه دعوا کنین.تو همیشه همین کارو میکنی و تو هیچ وقت به من اهمیت نمیدی ممنوع.

• بفرما بزن دیگه

لازم نیست همه همسایه ها بفهمن دارین دعوا می کنین!ضمنا صدای شما به اندازه کافی بلنده دیگه تست کردن لازم نداره

 

یه جورایی وبلاگ نویسی یادم رفته!خدا بخواد دوباره راه میفتم.ممنون میشم موضوع پیشنهاد بدین 

منبع:تبیان

بچه كه زدن نداره!

خوب سرم شلوغه

همين روزا ميام

يه ظهور دوباره!!!!!!!