![]() |
![]() |
|
|
قصدم اصلا نقد فيلم نيست!مي خوام درباره يكي از دغدغه هاي اصلي زوجاي جوون بنويسم.دغدغه ای که در ماههای اولیه زندگی برای خیلیا پیش میاد. چرا عشق ما هرروز کمرنگ تر میشود؟
زندگي مشترك يعني عقايد مشترك،سرگرمي هاي مشترك،زيبايي هاي مشترك.نمي گم زن و مرد بايد مثل هم بشن يا مثل هم فكر كنند،ولي بايد درباره مسائل انعطاف پذير باشن.انتقاد و اهانت دائم فقط عشق شمارو رو به قبله ميكنه!
خوب بیچاره معصوم که نیست!یه آدمه مثل تو.اونم اشتباه میکنه.این کمال گرایی بی مورد مثل آفتی میمونه که عشقو از ریشه نابود میکنه.
خداییش اگه کسی الفبا یادت نمیداد الان میتونستی راحت نوشته های منو بخونی؟نه خدا وکیلی میتونستی؟خوب عاشقی هم درس و مدرسه لازم داره.باید بدونی چطوری حرف بزنی؟چطوری عصبانی بشی؟چطوری دعوا کنی؟ یاد گرفتن "مهارتهای زندگی" برای تداوم عشق ضرورت داره.
اون موقع که نشستی پیش در و همسایه و رفیق و نارفیق حرف دلتو گفتی باید فکر اینجاشم میکردی.آخه عزیز من زندگی هرکس یه حریم خصوصی داره.تو و همسرت باید احساس امنیت داشته باشین نه اینکه ۲۴ساعته ۲۰۰جفت چشم و ۴۰۰جفت گوش توی زندگیتون باشه. به نظر من به راحتی میشه این چیزارو توی زندگی رعایت کرد.اگه همسرت نمیتونه تو که میتونی!تو کار خودتو بکن که بعدا محکوم نشی انشاالله زندگیتون پر شکر و کم نمک باشه منبع:سایت همدردی |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 1387/11/14ساعت 11:0 توسط هیاهو |
|
|
یه عالمه سلام و احوال پرسی بابا پارسال دوست امسال آشنا!!کجاییم ما؟؟؟!!!! به جان مختش سرم شلوغ بود آخه میدونین چیه؟؟!!! مشکلات زندگی متاهلی فرصت برام نذاشته به جان همون مختش دیگه تکرار نمیشه!نه تاخیرِ نه تاهل ضمنا از این به بعد ما وبلاگو باهم آپ میکنیم.یعنی من و همسر مهربونم سر فرصت از خجالت همه در می یام. فعلا بای |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 1387/11/06ساعت 22:12 توسط هیاهو |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
RSS
|