آذر عزیز ازم خواسته بود درباره نوجوونی بنویسم.اینم اطاعت امر

حتما هزاربار شنیدین که نوجوونی یک دوره مهم و حیاتی در زندگی هر آدمیه.من توی این پست یه سری از ویژگیهای روحی و عاطفی نوجوونی رو براتون مینویسم.

• بی ثباتی عاطفی: طرف ۴۰۰تا دوست و رفیق داره ها،ولی الان حال میکنه تنها باشه!اشکالی داره؟؟؟در بیشتر مواقع تکلیف نوجوون با خودش روشن نیست!مثلا گاهی احساساتیهو گاهی خشن ،یه روز به همه مسایل حساسیت نشون میده،یه روزم کلا میزنه به رگ بی خیالی"استانلی هال" که پدر روانشناسی بلوغ به حساب میاد،به این دوران میگه "دوره طوفان و فشار".
• افراط در احساسات:زودانگیخت و سریع التاثر بودن هم از مهمترین مشخصه های نوجوونیه.واکنش های سریع و پر هیجان به محرک های محیطی ودوستیهای افراطی نوجوونا با اطرافیان این ویژگی رو تایید می کنن.
• احساسات نامطبوع:ناامیدی،احساس اندوه و در خودفرورفتگی از اون علایمیه که حسابی رو اعصاب دور و بریای نوجوون پیاده روی میکنهالبته اینها هیچ کدومش بد نیست.این احساسات به ظاهر نامناسب باعث میشه افراد در دوران نوجوونی بیشتر وقتشونو در تنهایی بگذرونن و به زندگیشون "فکر" کنن.این تفکر و خوداندیشی فرصت خوبی برای هویت یابی در نوجوونیه.
• تخیل گرایی:"مامان،شما ۱۰ سال دیگه میای لندن به منو خونواده م سر بزنی که تنها نباشیم؟" تخیلات نوجوونی راهی برای فرارموقت از مشکلات و نا ارومی های محیطه.این افکار در حد عادی میتونن باعث پیشرفت نیروی فکر بشن ولی اگه از جریان عادی خارج بشه به نوعی بیماری تبدیل میشه.این حالت افراطی که نوعی "دروغ پردازی افسانه ای"به حساب میاد در دخترها بیشتره.(عدم همخوانی بین تخیلات و واقعیت ،یکی از دلایل عواطف نامطبوعه که در بالا توضیح دادم)

خوب!برای این بار کافیه.اگه سوالی بود در خدمتم

منبع:کتاب دنیای نوجوان/دکتر محمدرضا شرفی/انتشارات منادی تربیت

هر تولد آغاز یک دو راهی ست...

یک سال پیش "هیاهو" با این جمله متولد شد،همین.

دیدین مد شده تا بچه از جاش تکون می خوره همه می پرن به مامانش که:"وااااا!!!!!چقدر بچه تون "بیش فعاله"؟؟؟!!!

اختلال نقص توجه/بیش فعالی یا همون ADHD از رایج ترین اختلالات بین بچه هاست که علائم بارز اون عبارتند از:

1. hyperactivity (بیش فعالی) :همه بچه های عادی تا سن حدود ۷ سالگی،محیط اطرافشونو با بازی،کنجکاوی و فعالیت میشناسن.حالا بعضی وقتا شرایطی پیش میاد که این فعالیت ها از حد عادی خارج میشه و در زندگی عادی بچه و اطرافیانش اختلال ایجاد میکنه.این نشانه از زمان نوزادی قابل تشخیصه.حتی خیلی از این بچه ها در دوران جنینی هم بیش از حد حرکت می کنن و کلی لگد پرانی اضافه می فرمایند.
2. attention deficit (نقص توجه) :به زبان ساده یعنی بچه کلا در جریان نیست!نمیتونه تمرکز کنه،هیچ تکلیفی رو به پایان نمیرسونه،بیشتر از چند دقیقه نمیتونه در چهارچوب قانونی خاصی قرار بگیره،با هر محرکی که توی محیط باشه حواسش پرت میشه و... .مثلا فرض کنین معلم داره دیکته میگه:"بابا آب داد".و بچه به جای نوشتن به این فکر میفته که :"وااااای !!!اگه این هفته بریم پارک حتما کلی با بابا آب بازی میکنیم".راستی گفتم دیکته!پس اینم بگم که بچه های این گروه معمولا در نوشتن دیکته بی دقتی میکنن و کلا هرچی نقطه و سرکج تو زبان فارسیه میفرستن مرخصی
3. impulsivity (تکانشی بودن) :بچه بدون فکر و ناگهانی رفتار میکنه،به عواقب کارش فکر نمیکنه و رفتارهای خطرناک انجام میده.مثلا کافیه کلاس خونواده یه کم بالا باشه و طبقه ۳۰ یه برج رو برای زندگی انتخاب کرده باشن،اونوقت این بچه محترم حس spider man بودن بهش دست میده و...

یه بچه ADHD ممکنه علائم۲ ،۱ و۳ یا همه علائم رو داشته باشه که البته حالت دوم نادره.علامت اول (بیش فعالی) تا سن ۱۲ سالگی بهبود پیدا میکنه ولی دوتای دیگه در طول زمان تغییری نمی کنن و در بزرگسالی خیلی مشکل ساز میشن.یک بزرگسال impulsive دائم شغل عوض میکنه و از دست همسرش زود خسته میشه.

و اما داستان شیرین سبب شناسی!!!طبق معمول ژنتیک که خیلی مهمه،در۷۰ درصد موارد ابتلا سابقه خانوادگی مشاهده میشه. صدمات مغزی در دوران جنینی (مثل عفونت ناشی از سرماخوردگی) هم میتونه در بروز علایم موثر باشه. بعضیام میگن شرایط نامناسب خانوادگی و اجتماعی میتونه باعث ایجاد بیماری بشه.خلاصه اینکه هنوز دقیق معلوم نیست

برای درمانش هم از داروهایی مثل "ریتالین" استفاده میکنن.

منبع:کتاب خلاصه روانپزشکی/ کاپلان و سادوک